Hoe Two Get There ooit begon

Er was eens een meisje, 10 jaar zou ze in de zomervakantie worden. Ze zou verhuizen van een katholiek boerendorpje in Belgie, naar een stad in Midden Nederland.

Haar ouders waren “linkse idealisten”. Het gezin van het meisjes veranderde van samenwonen met haar ouders en twee kleinere broertjes, naar een leefgroep, met 4 onbekende pubermeiden met een geestelijke beperking. Haar ouders werkten fulltime op de leefgroep. Er veranderde nog meer. Een nieuwe school met 35 kinderen in plaats van 12. Vrijeschool onderwijs in plaats van het katholieke nonnenschooltje, en dus een veel groter gezin.

Zo ontdekte ze dat het niet zo hip was om op sandaaltjes te lopen en twee paardenstaartjes in te hebben. Ze had nog nooit van Oilily of Benneton gehoord, maar al snel dagdroomde ze om er ook zo bij te lopen.

Het meisje moest kortom heel erg wennen aan deze nieuwe omgeving. Ze zocht al snel steun in haar omgeving. Er waren een paar jongvolwassenen om haar heen, die ze vertrouwde en waar ze mee optrok. Ze had ook wel vriendjes en vriendinnetjes van haar eigen leeftijd, maar daarmee kon ze in het begin niet echt praten over hoe anders het allemaal was geworden.

Het werk van haar ouders bleek ook niet helemaal hip te zijn… En erbij horen in een groep van 35 verschillende kinderen bleek niet zo heel erg simpel.

Gelukkig was dit meisje er goed in om haar eigen steun te zoeken bij mensen in haar omgeving.

In 2005 besloot dit meisje, bijna 20 jaar na haar eigen ervaringen een stichting op te zetten voor maatjesprojecten voor kwetsbare kinderen en jongeren. Om zo jongeren die het nodig hebben een steuntje in de rug te bieden voor 1 schooljaar.

In Nederland leven bijna 400.000 kinderen in armoede. Juist kinderen in armoede lopen achter in hun maatschappelijke participatie en doen dus minder mee dan andere kinderen. Het risico op eenzaamheid is groot.

Two Get There helpt met haar maatjesprojecten kinderen tijdelijk een steuntje in de rug te geven en empowert de kinderen om daarna zelfstandig verder te kunnen met hun maatschappelijke participatie.

KunstExpress is een van de projecten waarmee Two Get There dit doet. Kinderen tussen de 8 en 13 jaar, waar in het gezin geen geld is voor kunst en cultuur krijgen een kunstzinnig studentmaatje. Niet om picasso’s, Ali B’s of trijntjes op te leiden.  Wel om kinderen te helpen zich te uiten, gevoelens en gedachten expressief naar buiten te brengen. Het zelfbeeld en zelfvertrouwen krijgt zo een duwtje de goede richting op.

Ik ben Annemieke, een 18-jarige studente Culturele Maatschappelijke Vorming aan de Hogeschool Utrecht. Via een poster op school kwam ik de Kunstexpress tegen. Ik werd gelukkig aangenomen en werd gekoppeld aan Micky, een jongen van 11 jaar.

Hij had als voorkeur aangegeven dat hij graag wilde leren tekenen. Na een paar woensdagen getekend te hebben, kwam ik er achter dat hij heel graag gitaar les zou willen hebben. Hij vertelde dat hij thuis een gitaar heeft, maar dat hij er niet op kan spelen en dat hij dat zou graag zou willen leren. Toevallig volg ik al 2 jaar elke week gitaar les, dus de keus om ons te concentreren op het gitaar spelen was snel gemaakt.

Micky is een creatieve jongen die het soms lastig vindt om zich te concentreren en een sterke eigen wil heeft. Als hij ergens enthousiast over is wil hij er graag meer over leren en pikt hij de dingen heel erg snel op. Als hij niet enthousiast is, gooit hij er met de pet naar. Daar heeft hij last van op school. Hij heeft ook niet veel vriendjes. Het gitaar spelen gaat hem super goed af, terwijl dat nog best lastig kan zijn.

Omdat ik zelf de afgelopen periode fotografie heb gehad op school en daar zelf erg enthousiast over was, stelde ik voor om naast gitaar les ons ook bezig te houden met foto’s maken in zijn leefomgeving. Door samen te leren hoe je mooie foto’s kan maken, maken we een mooi beeldverslag over zijn leefomgeving.

Als afscheidskado ben ik bezig met het in elkaar zetten van een gitaarboek voor Micky, zodat hij als dit jaar van de Kunstexpress is afgelopen, zich nog steeds bezig kan houden met gitaar spelen!

Sinds 2005 hebben we tientallen KunstExpress maatjesprojecten opgezet in Nederland. Er zijn meer dan 2000 kinderen die een steuntje in de rug kregen in dit project.

Mijn naam is Shanti en ik ben in 2009 maatje geweest bij KunstExpress in Kanaleneiland. Ik heb met mijn deelnemer vooral  liedjes geschreven en gezongen. Onze mooiste song was ‘Buiten spelen’ en deze hebben we zelfs opgenomen in de studio.  Ik heb haar zelfvertrouwen in dat jaar zien groeien en we hebben hartstikke veel lol gehad samen. Ik vind KunstExpess een waardevol project omdat kunst en cultuur de basis zijn van en voor de ontmoeting. Hierdoor krijg je in een relatief korte tijd een goede band met iemand en kun je echt steun geven waar dat hard nodig is.

Mijn naam is Fiene van Loock, oprichter Two Get There en KunstExpress, geboren in Belgie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *